استمداد اباعبدالله(ع) برای حفظ دین

«إنَّ الْإسلَام بَدْؤُهُ مُحَمَّدِیٌّ(ص) وَ بَقَاؤُهُ حُسَینِیٌّ(ع)»، کاملاً مطابق با واقع است. بقای اسلام مربوط به امام حسین(ع) است؛ لذا امام حسین(ع) در هر اقدامی که انجام داد، چه در نوشتن نامه ها، چه در ملاقات های اجتماعی و فردی، روی همین نکته تأکید می کرد که این ها را بشناسید. ما اهل بیت را نیز با آن ها مقایسه کنید و خودتان تصمیم بگیرید که چه کار باید بکنید.

حضرت از آغاز حرکتش، بارها خطبه خواند و در هر خطبه هم عدّه ای را آگاه کرد. در بین راه نیز بارها سخنرانی کرد و بعضی از مواقع برای افرادی، به صورت تک تک صحبت می کرد. مثلاً در بین راه که به کوفه می آمد، با عبیدالله حرِّ جُعفی برخورد کرد و کسی را دنبالش فرستاد که بیاید. وقتی او نیامد، امام حسین(ع) خودش رفت و به او گفت که بیا و کمکم کن. در یک مقطع هم کسی را دنبال زهیر فرستاد. برای اهالی کوفه و بصره نامه نوشت که بیایید و برای حفظ دین، مرا یاری کنید. پس حضرت تمام تلاشش را کرد تا از دین حفاظت کند.

Share on facebook
فیسبوک
Share on google
گوگل+
Share on twitter
توئیتر
Share on linkedin
لینکداین
Share on whatsapp
واتساپ
Share on telegram
تلگرام
Share on email
ایمیل
Share on print
چاپ

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × یک =