عفو در روایات

امام صادق(ع) فرمودند: «ثَلَاثٌ مِنْ مَکَارِمِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَه»؛ سه چیز از فضایل دنیا و آخرت است. بعد به عنوان اوّلین مورد می فرماید: «تَعْفُو عَمَّنْ ظَلَمَک»؛ از کسی که به تو ستم کرده است، گذشت کن.

بنابراین، روایات، عفو و گذشت را در رابطۀ با مسائل شخصی مطرح می کنند. گذشت در مسائل شخصی، اوّل گذشت از حقِّ شرعی است که قهراً قصاص، غرامت، دیه و امثال این ها را دربرمی گیرد. دوم، از بین بردن ناراحتی و کدورتی است که از شخص متجاوز در روح انسان ایجاد می شود. امّا مسئلۀ دیگری که وجود دارد، کمال این عفو است. کمالِ عفو چیست؟ شرطِ کمال _ که من به شرط کمال عفو تعبیر می کنم_ در مسائل شخصی این است که انسان بعد از آنکه در رابطۀ با مسائل شخصی مورد ظلم وستم دیگری قرار گرفت، برای اینکه این حالتِ روحی به صورت اوّل در بیاید، به آن شخص احسان کند.

Share on facebook
فیسبوک
Share on google
گوگل+
Share on twitter
توئیتر
Share on linkedin
لینکداین
Share on whatsapp
واتساپ
Share on telegram
تلگرام
Share on email
ایمیل
Share on print
چاپ

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × پنج =