أُولَـئِک لَمْ یکونُوا مُعْجِزِینَ فِی الْأَرْضِ وَمَا کانَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیاءَ یضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا کانُوا یسْتَطِیعُونَ السَّمْعَ وَمَا کانُوا یبْصِرُونَ
...لايَمَـسُّـهُ إِلَّا الْمُـطَــهَّــرُونَ...
- جزء 12
- 11-
- سورة هود
- آیۀ 20
(این کافران) چنان نیستند که آنان بتوانند (خدا را از عذاب رساندن به خود) در دنیا ناتوان و درمانده سازند (و از قلمرو قدرت او خارج شوند. اگر خدا بخواهد ایشان را گرفتار عذاب و بلائی کند) آنان بجز خدا یاور و فریادرسی ندارند (که ایشان را از عذاب و بلای آسمانی برهاند. در آخرت هم به سبب عصیان و طغیانشان) عذابشان چندین برابر میگردد (و پیوسته افزونتر و افزونتر میشود. چرا که در دنیا) آنان نمیتوانستند (نشانههای خداشناسیِ پخش در آفاق و انفس را) بشنوندو ببینند.