وَأُحِیطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ یقَلِّبُ کفَّیهِ عَلَی مَا أَنفَقَ فِیهَا وَهِی خَاوِیهٌ عَلَی عُرُوشِهَا وَیقُولُ یا لَیتَنِی لَمْ أُشْرِک بِرَبِّی أَحَدًا
...لايَمَـسُّـهُ إِلَّا الْمُـطَــهَّــرُونَ...
- جزء 15
- 18-
- سورة الکهف
- آیۀ 42
(سرانجام پیشبینی فرد مؤمن تحقّق پذیرفت و بلای ناگهانی در رسید و همهی محصولات و) میوههای او را در آغوش کشید (و باغ سرسبز و آبادان، به زمین لخت و ویران تبدیل گردید). در حالی که باغ بر داربستها و چوببندها فرو تپیده بود، صاحب باغ بر هزینههائی که صرف آن کرده بود، دست تحسّر به هم میمالید و میگفت: کاشکی کسی را انباز پروردگارم نمیکردم! (و خدای را به یگانگی میپرستیدم و کفر نمیورزیدم).
