فصل چهارم: طواف

طواف از ارکان عمره است، وکسی که آن را از روی عمد ترک کند تا وقتی که فوت شود وقت آن، عمره او باطل است چه عالم به مسأله باشد

مسئله 349: وقت فوت طواف وقتی است که اگر بخواهد آن را با بقیه‌ی اعمال عمره به جا آورد نتواند وقوف به عرفات کند.

مسئله 350: اگر از روی سهو ترک کرد طواف را لازم است آن را بجا آورد هر وقت که باشد، و اگر برگشته به محل خود ونتواند برگردد به مکه

مسئله 351: اگر سعی را به جا آورده پیش از آن که طواف را به جا آورد احتیاط واجب آن است که سعی را هم به جا آورد، و اگر

مسئله 352: اگر شخص محرم به واسطه‌ی مرض، خودش قدرت نداشته باشد که طواف کند و تا وقت تنگ شود قدرت حاصل نکند، اگر ممکن است خود او را به

مسئله 353: شخص مریض را که طواف می‌دهند باید مراعات شرایط و احکام طواف را به مقداری که برای او ممکن است بکنند.

در حال طواف، مستحب است بگوید: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی یُمْشَی بِهِ عَلَی طَلَلِ الْمَاءِ کَمَا یُمْشَی بِهِ عَلَی جَدَدِ الاْءَرْضِ وَ أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی یَهْتَزُّ لَهُ عَرْشُکَ وَ

واجبات طواف دو قسم است: قسم اول – چیزهائی که شرط طواف است قسم دوم – چیزهایی که داخل در حقیقت طواف است.

قسم اول – چیزهائی که شرط طواف است و آن پنج امر است: 1 – نیت 2 – طهارت از حدث اکبر و اصغر 3 – طهارت بدن و لباس