محرّمات

شانزدهم – ازاله‌ی مو است از بدن خود یا غیر خود چه محرم باشد چه مُحِل. مسئله 259: در حرمت ازاله‌ی مو فرقی نیست میان کم و زیاد بلکه ازاله

مسئله 260: ازاله مو اگر از روی ضرورت باشد عیب ندارد، مثل زیادی شپش و درد سر و موی چشم که اذیت می‌کند اما باید احتیاطا کفاره‌ی آن را بدهد.

مسئله 261: اگر در وقت غسل یا وضوء موئی بدون قصد کنده شود اشکال ندارد.

مسئله 246: احتیاط واجب آن است که محرم «حنا» برای زینت نبندد بلکه اگر زینت باشد ولو قصد نکند احتیاط در ترک است بلکه حرمت آن در هر دو صورت

مسئله 262: در ازاله‌ی مو فرقی نیست بین تراشیدن یا نوره مالیدن یا کندن یا قیچی کردن و غیر آن، و فرقی نیست بین اینکهمو از کجای بدن باشد.

مسئله 247: اگر قبل از احرام «حنا» ببندد چه به‌قصد زینتباشد یا نباشد و چه اثرش تا زمان احرام بماند یا نماند مانع ندارد، ولی احتیاط خوب است.

مسئله 263: کفاره‌ی سر تراشیدن اگر به جهت ضرورت باشد دوازده «مد» طعام است که باید به شش مسکین بدهد، یا سه روز، روزه بگیرد، یا یک گوسفند قربانی کند.

مسئله 232: قسم اگر به لفظ «اللّه» باشد یا مرادف آن مثل «خدا» در زبان فارسی جدال است، و اما قسم به‌غیر خدا به هر کس باشد ملحق به‌جدال نیست.

مسئله 233: احتیاط واجب الحاق اسماء و صفات مختصه است به لفظ جلاله، پس اگر کسی مثلاً قسم بخورد به خالق و سموات و ارض، جدال محسوب می‌شود به احتیاط

مسئله 234: در مقام ضرورت برای اثبات حقی یا ابطال باطلی جایز است قسم بخورد به جلاله و غیر آن ولی در این حال هم باید کفاره بدهد.

مسئله 235: اگر در جدال راستگو باشد در کمتر از سه مرتبه چیزی بر او نیست مگر استغفار، و در سه مرتبه کفاره باید بدهد، و کفاره‌ی آن یک گوسفند

مسئله 236: اگر در جدال دروغگو باشد احتیاط واجب آن است که در یک مرتبه یک گوسفند کفاره بدهد، و در دو مرتبه یک گاو و در سه مرتبه یک