ذَلِک بِأَنَّهُ کانَت تَّأْتِیهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَینَاتِ فَقَالُوا أَبَشَرٌ یهْدُونَنَا فَکفَرُوا وَتَوَلَّوا وَّاسْتَغْنَی اللَّهُ وَاللَّهُ غَنِی حَمِیدٌ
...لايَمَـسُّـهُ إِلَّا الْمُـطَــهَّــرُونَ...
- جزء 28
- 64-
- سورة التغابن
- آیۀ 6
این (سوء عاقبت و عذاب آخرت) بدان خاطر است که پیغمبرانشان به پیش ایشان میآمدند و معجزات روشن و دلائل متقن برای آنان میآوردند و ایشان میگفتند: آیا آدمیان، ما را هدایت میکنند؟ (مگر میشود انسانهائی همچون خودمان پیغمبران خدا شوند؟! پیغمبران باید فرشته باشند. بدین وسیله به مخالفت برمیخاستند و) کافر میگشتند و سر بر میتافتند و رویگردان میشدند، و خدا هم بینیاز (از ایمان و اطاعت ایشان) بود و (همیشه هم) بینیاز است و سزاوار ستایش و سپاس.