إِلَّا الَّذِینَ یصِلُونَ إِلَی قَوْمٍ بَینَکمْ وَبَینَهُم مِّیثَاقٌ أَوْ جَاءُوکمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن یقَاتِلُوکمْ أَوْ یقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَیکمْ فَلَقَاتَلُوکمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوکمْ فَلَمْ یقَاتِلُوکمْ وَأَلْقَوْا إِلَیکمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَکمْ عَلَیهِمْ سَبِیلًا
...لايَمَـسُّـهُ إِلَّا الْمُـطَــهَّــرُونَ...
- جزء 5
- 4-
- سورة النساء
- آیۀ 90
(چنین منافقانی را بکشید) مگر کسانی که با گروهی پیوند پیدا میکنند (و بدیشان پناه میبرند) که میان شما و آنان پیمان است (و برابر آن، پناهندگان به شما و ایشان مصون از تعرّض باشند)، و یا کسانی که به پیش شما میآیند و نه سر جنگ با شما دارند و نه میخواهند با قوم خود بجنگند. و اگر خداوند میخواست ایشان را بر شما چیره میکرد و آنان با شما میجنگیدند. بنابراین اگر از شما کنارهگیری کردند و با شما نجنگیدند و (بلکه) پیشنهاد صلح کردند، خداوند به شما اجازه نمیدهد که متعرّض آنان شوید (و بلکه موظّفید دستی را بفشارید که برای صلح به سوی شما دراز شدهاست).