مَثَلُ مَا ینفِقُونَ فِی هَـذِهِ الْحَیاهِ الدُّنْیا کمَثَلِ رِیحٍ فِیهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَکتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَـکنْ أَنفُسَهُمْ یظْلِمُونَ
...لايَمَـسُّـهُ إِلَّا الْمُـطَــهَّــرُونَ...
- جزء 4
- 3-
- سورة ال عمران
- آیۀ 117
مَثَل آنچه کافران در این جهان (در راه خوشگذرانی و جاهطلبی و کسب قدرت و شهرت، و حتّی آنچه که در راه خیرات و حسنات) بذل و بخشش میکنند، همانند سرمای سختی است که به کشتزار قومی اصابت کند که (با کفر و معاصی) بر خود ستم کردهاند، و آن را نابود سازد. و خداوند (با هدر دادن اعمالشان) بر آنان ستم ننموده است و بلکه خودشان (با ارتکاب پلشتیها و زشتیها) به خویشتن ستم روا میدارند.