تکذیب مدح کننده

در ذیل آیۀ شریفۀ: (لا یُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَنْ ظُلِمَ…): خداوند دوست ندارد کسی با سخنان خود، بدی‏های دیگران را اظهار کند ،مگر آن کس که مورد ستم واقع شده باشد؛ روایتی آمده است که معصوم(ع) فرمود: «إِنْ جَاءَکَ رَجُلٌ وَ قَالَ فِیکَ مَا لَیْسَ فِیکَ مِنَ الْخَیْرِ وَ الثَّنَاءِ وَ الْعَمَلِ الصَّالِحِ»؛ اگر شخصی پیش تو آمد و دربارۀ تو موردی گفت که در تو نیست؛ نه اینکه بد گفت، بلکه از خوبی و کارهای خیر تو گفت و از تو ستایش و تمجید کرد، «فَلَا تَقْبَلْهُ مِنْهُ»؛ اوّلاً از نظر درونی به خودت نگیر و نپذیر. از نظر بیرونی هم، «و کَذِّبْهُ فَقَدْ ظَلَمَکَ»؛ تکذیبش کن؛ چون دارد بر تو ظلم و ستم می‏کند و کار او خدمت نیست.

اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
اشتراک گذاری در google
گوگل+
اشتراک گذاری در twitter
توئیتر
اشتراک گذاری در linkedin
لینکداین
اشتراک گذاری در whatsapp
واتساپ
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در email
ایمیل
اشتراک گذاری در print
چاپ
از دستۀ بیشتر بخوانید
اشتراک
ایمیل برای
guest
0 نظر
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x