حبّ فاطمه (س) نجات بخش

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:

 «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى إِذَا بَعَثَ الْخَلَائِقَ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ»؛ خداوند آن‌گاه که خلایق را از اولین و آخرین مبعوث کند ؛

 «نَادَى مُنَادِی رَبِّنَا مِنْ تَحْتِ عَرْشِهِ»؛ منادی‌ای از تحت عرش ندا می ­کند:

 «یا مَعْشَرَ الْخَلَائِقِ‏ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ»؛ خطاب به همۀ مردم به اینکه چشم ­هایتان را ببندید،

 «لِتَجُوزَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ سَیدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ عَلَى الصِّرَاط»؛ زهرا(سلام الله علیها) می­ خواهد بر صراط عبور بکند؛

«فَتَغُضُّ الْخَلَائِقُ كُلُّهُمْ أَبْصَارَهُمْ فَتَجُوزُ فَاطِمَةُ عَلَى الصِّرَاطِ»؛ تمام خلائق چشم ­ها را می­ بندند و زهرا (سلام الله علیها) عبور می‌کند؛

«لَا یبْقَى أَحَدٌ فِی الْقِیامَةِ إِلَّا غَضَّ بَصَرَهُ عَنْهَا إِلَّا مُحَمَّدٌ وَ عَلِیٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَینُ وَ الطَّاهِرِین [الطَّاهِرُونَ‏] مِنْ أَوْلَادِهِمْفَإِنَّهُمْ أَوْلَادُهَا»؛ هیچ­ کس در قیامت نمی ­ماند، مگر اینکه چشم می­ بندند مگر پدر، همسر و فرزندانش،

  «فَإِذَا دَخَلَتِ الْجَنَّةَ بَقِی مِرْطُهَا مَمْدُوداً عَلَى الصِّرَاطِ»؛ وقتی حضرت‌زهرا (سلام الله علیها) وارد بهشت شد، مِرط او بر صراط کشیده می‌شود،

مرط، به معنای جام ه­ای است که دوخته نباشد، تکه جامه‌ای که به اصطلاح در آن بُرش به‌کار نرفته است. اشاره به چه چیزی می‌باشد؛ «مَمْدُوداً عَلَى الصِّرَاطِ»؛ به معنای کشش عصمت مطلقۀ حضرت زهرا (سلام الله علیها) که در آن هیچ چیزی به کار  نرفته است؛ در صراط همین‌طور می‌ماند.

  «طَرَفٌ مِنْهُ بِیدِهَا وَ هِی فِی الْجَنَّةِ وَ طَرَفٌ فِی عَرَصَاتِ الْقِیامَةِ»؛ که یک طرفش در بهشت در دست اوست و یک طرفش در عرصات قیامت است،

 «فَینَادِی مُنَادِی رَبِّنَا یا أَیهَا الْمُحِبُّونَ لِفَاطِمَةَ»آنجاست که منادی پروردگار ندا می ­کند: ای کسانی که فاطمه (سلام الله علیها) را دوست دارید!

 «تَعَلَّقُوا بِأَهْدَابِ مِرْطِ فَاطِمَةَ سَیدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ»؛ تارهای این جامۀ فاطمه (سلام الله علیها) را بگیرید؛

  «فَلَا یبْقَى مُحِبٌّ لِفَاطِمَةَ إِلَّا تَعَلَّقَ بِهُدْبَةٍ مِنْ أَهْدَابِ مِرْطِهَا»؛ از دوستان فاطمه (سلام الله علیها) هیچ ­کس نمی­ ماند مگر اینکه  تاری از جامۀ زهرا (سلام الله علیها) را می­ گیرد؛

  «حَتَّى یتَعَلَّقَ بِهَا أَكْثَرُ مِنْ أَلْفِ فِئَامٍ وَ أَلْفِ فِئَامٍ»؛ هزاران هزار گروه آن را می‌گیرند؛

«فِئَامٍ قَالُوا وَ كَمْ فِئَامٌ وَاحِدٌ قَالَ أَلْفُ أَلْفٍ»؛ سؤال کردند از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) گروه فئام چقدر است؟ فرمودند: «أَلْفَ أَلْفَ»؛ یعنی یک میلیون،

«یُنْجَوْنَ بِهَا مِنَ النَّارِ»؛[1]این‌ها  از آتش نجات پیدا می ­کنند.

معلوم می­ شود گرفتاران در صراط از این مجرا نجات پیدا می‌کنند، به‌خصوص به وسیلۀ حبّ حضرت زهرا (سلام الله علیها).


[1] . بحارالانوار، ج8، ص68.

اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
اشتراک گذاری در google
گوگل+
اشتراک گذاری در twitter
توئیتر
اشتراک گذاری در linkedin
لینکداین
اشتراک گذاری در whatsapp
واتساپ
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در email
ایمیل
اشتراک گذاری در print
چاپ
از دستۀ بیشتر بخوانید
اشتراک
ایمیل برای
guest
0 نظر
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x