دست‌گیری امام رضا (علیه السلام)

دستگیری که اولیای خدا می‌خواهند نسبت به موالیانشان داشته باشند، والاترین دستگیری شان همین است که می‌خواهد آن ها را از اضطراب آن عالم برهانند و اضطرابشان را کم کنند. بالاترین کرامت، آقایی و مولایی همین است.  

فرض کنید به دیدار و زیارت آن ها می‌رویم. بعضی‌ها تقاضا می‌کنند. بهترین عطای آنها برای ما باید این باشد که روح ما را نسبت به اهوال قیامت آرام کنند. نمی‌گویم حاجت نخواهید. بخواهید! مهم این است بخواهید که آن طرف ما را بپایند. دنیا تمام می‌شود. دنیای مشروع بخواهید امّا یادتان نرود این تعلقات دنیایی شما را به این سو نکشد که از آن طرف غافل بشوید. گرچه در بین ائمۀ ما امام هشتم صلوات الله علیه خودش این کار را می‌کند بدون اینکه ما از او بخواهیم.

در این روایات ببینید. به این مناسبت روایتی از امام هشتم صلوات الله علیه می خوانم. این روایت را در خصائل صدوق دیده‌ام. امام هشتم صلوات الله علیه فرمود: «مَنْ‏ زَارَنِي‏ عَلَى‏ بُعْدِ دَارِي‏»؛ اگرکسی من را از راه دوری که دارم، دیدار کند. برای دیدار من بیاید. «أَتَيْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي ثَلَاثَةِ مَوَاطِن‏»؛ من روز قیامت می آیم و دستش را در سه موطن می‌گیرم. «حَتَّى أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا»؛ تا اینکه او را از اضطراب موطن‌ها خلاص کنم. سه موطن عجیب است.«إِذَا تَطَايَرَتِ الْكُتُبُ يَمِيناً وَ شِمَالا»؛ آن موقع که نامۀ اعمال را به دست ما دهند. انسان آن موقع خیلی مضطرب می شود. «عِنْدَ الصِّرَاط»؛ دوم، هنگامی که می‌خواهد از صراط عبور کند. سوم، «عِنْدَ الْمِيزَان‏»؛ آنگاه که می خواهند او را بسنجند. بدون اینکه تقاضا کند امّا یک پیوند می‌خواهد. پیوند ظاهری با من داشته باش. من در این مواطن، به تو اطمینان درونی می‌دهم.

اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
اشتراک گذاری در google
گوگل+
اشتراک گذاری در twitter
توئیتر
اشتراک گذاری در linkedin
لینکداین
اشتراک گذاری در whatsapp
واتساپ
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در email
ایمیل
اشتراک گذاری در print
چاپ
از دستۀ بیشتر بخوانید
اشتراک
ایمیل برای
guest
0 نظر
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x