رساله توضیح المسائل

مسئله 918: اذان هیجده جمله است: «اللّه‌ُ اَکْبَر» چهار مرتبه، «اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ»، «اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدا رَسُولُ اللّه‌»، «حَیَّ عَلَی الصَّلاهِ»، «حَیَّ عَلَی الْفَلاحِ»، «حَیَّ عَلَی خَیْرِ

مسئله 934: اذان و اقامه باید به عربی صحیح گفته شود، پس اگر به عربی غلط بگوید، یا به جای حرفی حرف دیگر بگوید، یا مثلاً ترجمه آنها را به

مسئله 919: وَ اَشْهَدُ اَنَّ عَلِیّا وَلِیُّ اللّه‌ جزء اذان و اقامه نیست؛ ولی خوبست بعد از اشهد ان محمدا رسول اللّه‌، به قصد قربت گفته شود. ترجمه اذان و

مسئله 920: بین جمله‌های اذان و اقامه باید خیلی فاصله نشود و اگر بین آنها بیشتر از معمول فاصله بیندازد، باید دوباره آن را از سر بگیرد.

مسئله 921: اگر در اذان واقامه صدا را در گلو بیندازد چنانچه غنا شود، یعنی به‌طور آوازه‌خوانی که در مجالس لهو و بازیگری معمول است اذان و اقامه را بگوید،

مسئله 922: در پنج نماز اذان ساقط می‌شود: اول نماز عصر روز جمعه. دوم نماز عصر روز عرفه که روز نهم ذی حجه است. سوم نماز عشای شب عید قربان،

مسئله 923: اگر برای نماز جماعتی اذان و اقامه گفته باشند، کسی که با آن جماعت نماز می‌خواند، نباید برای نماز خود اذان و اقامه بگوید.

مسئله 924: اگر برای خواندن نماز جماعت به مسجد رود و ببیند جماعت تمام شده تا وقتی که صف‌ها به‌هم نخورده و جمعیت متفرق نشده، نمی‌تواند برای نماز خود اذان

مسئله 925: در جایی که عده‌ای مشغول نماز جماعتند، یا نماز آنان تازه تمام شده و صف‌ها به‌هم نخورده است، اگر انسان بخواند فرادی یا با جماعت دیگری که برپا

مسئله 926: اگر در شرط دوم از شرط هایی که در مسأله پیش گفته شده شک کند، یعنی شک کند که نماز جماعت صحیح بوده یا نه، اذان واقامه از

مسئله 927: کسی که اذان و اقامه دیگری را می‌شنود، مستحب است هر قسمتی را که می‌شنود بگوید ولی از «حَیَّ عَلَی الصَّلاهِ» تا «حَیَّ عَلَی خَیْرِ الْعَمَل» را به

مسئله 896: زیاد رفتن به مسجد و رفتن در مسجدی که نمازگزار ندارد مستحب است و همسایه مسجد اگر عذری نداشته باشد، مکروه است در غیر مسجد نماز بخواند.