حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی

مسئله 610: اگر احتمال نمی‌داد که حیوان چاق است یا احتمال می‌داد لکن از روی بی مبالاتی ذبح کرد نه به امید موافقت امر خداوند کافی نیست.

مسئله 626: اگر می‌تواند بدون زحمت ومشقت قرض کند و در ازاء قرض چیزی که ادا کند داشته باشد باید قرض کند وذبح کند.

مسئله 611: اگر لاغری آن را اعتقاد داشت و به واسطه‌ی جهل به مسأله برای اطاعت خداوند ذبح کرد بعد معلوم شد چاق است کفایت می‌کند.

مسئله 627: اگر می‌تواند بدون مشقت چیزی که زائد از موءونه سفر است بفروشد باید بفروشد، و هدی بخرد.

مسئله 612: اگر ناقص بودن را اعتقاد داشت و به واسطه‌ی جهلبه مسأله برای اطاعت خدواند ذبح کرد و بعد معلوم شد صحیح است ظاهرا کافی باشد.

مسئله 613: احتیاط آن است که ذبیحه را سه قسمت کنند، یک قسمت را هدیه بدهند. و یک قسمت را صدقه بدهند، وقدری هم از ذبیحه بخورند و صدقه را

مسئله 614: جائز است که ذبح را کسی دیگر به نیابت انجام دهد و نیت را نائب کند و بنابر احتیاط واجب خود شخص هم نیت کند.

مسئله 615: احتیاط مستحب آن است که ذابح موءمن باشد.

مسئله 616: در صورتی که قربانی به‌دست غیر موءمن انجام گیرد کفایت می‌کند.

مسئله 617: ذبح هم از عبادات است و در آن نیت خالص وقصد اطاعت خداوند لازم است.

مسئله 618: احتیاط آن است که اگر احتمال نقص یا مرض در گوسفند بدهند آن‌را معاینه کنند، اگر چه اقوی در احتمال آن که عیبی حادث شده باشد مثل آن

مسئله 619: اگر بعد از ذبح کردن احتمال داد ناقص بودن یا نداشتن سایر شرایط را اعتناء نکند.