حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی

مسئله 498: زیاد کردن در سعی بر هفت مرتبه از روی عمد موجب باطل شدن آن است به‌تفصیلی که در طواف گذشت.

مسئله 513: این عمل نیز از عبادات است و باید با نیت پاک و خالی از قصد غیر اطاعت خدا بیاورد و اگر ریا کند موجب باطل شدن عمره‌اش می‌شود

مسئله 499: اگر از روی فراموشی زیاد کند بر سعی چه کمتر از یک مرتبه یا بیشتر سعی او صحیح است، و بهتر آن است که زائد را رها کند،

مسئله 500: اگر سعی را کم کند سهوا واجب است آن‌را اتمام کند هر وقت یادش بیاید، و اگر به وطن خود مراجعت کرده و برای او مشقت ندارد باید

مسئله 485: در سعی ما بین صفا و مروه جائز است سواره وبر روی محمل، چه در حال اختیار و چه با عذر لکن راه رفتن افضل است.

مسئله 486: طهارت از حدث وخبث و ستر عورت در سعی معتبر نیست گر چه احوط مراعات طهارت از حدث است.

مسئله 487: واجب است سعی را بعد از وطواف و نماز آن به جا آورد، و اگر عمدا پیش از آنها به جا آورد باید بعد از طواف و نماز

مسئله 488: اگر از روی فراموشی مقدم بدارد سعی را بر طواف اقوی آن است که آن‌را اعاده کند و هم چنین است اگر از روی ندانستن مسأله مقدم بدارد.

مسئله 489: واجب است رفتن وبرگشتن از راه متعارف باشد، پس اگر از راه غیر متعارف به صفا برود یا به مروه سعیش باطل است.

مسئله 490: اگر بین صفا ومروه را دو طبقه یا چند طبقه کنند وتمام طبقات بین دو کوه باشد از هر طبقه جائز است سعی کند اگر چه احوط سعی

مسئله 476: اگر شخصی نتواست قرائت یا ذکرهای واجب را یاد بگیرد باید نماز را به‌هر ترتیبی که می‌تواند خودش به جا آورد و کافی است، و اگر ممکن است،

مسئله 491: اگر طبقه زیر زمینی درست شد وکوه صفا ومروهریشه دار بود وسعی بین آندو واقع شد صحیح است علی الظاهر، وأحوط سعی از طبقه روی زمینی است.