فاطمۀ زهرا(س) مدّعی خون امام حسین(ع) در قیامت

احقاق حق حتی در مورد حقّ اولیا هم مطرح است، وامصیبت به کسانی که ظلم به اولیای خدا کردند. پیغمبر اکرم(صل الله علیه و آله و سلم) فرمودند:

 «إِذَا كَانَ‌ يَوْمُ‌ الْقِيَامَةِ جَاءَتْ‌ فَاطِمَةُ(سلام الله علیها) فِي‌ لُمَةٍ مِنْ‌ نِسَائِهَا»؛ روز قیامت، حضرت زهرا(سلام الله علیها) در حالتی که گرداگرد ایشان را عده‌ای از زن‌ها گرفته‌اند تشریف می‌آورند،

«لُمه» به معنای هم‌سفر است، در لغت هم‌سفری را لمه می‌گویند.

«فَيُقَالُ لَهَا ادْخُلِي الْجَنَّةَ فَتَقُولُ لَا أَدْخُلُ حَتَّى أَعْلَمَ مَا صُنِعَ بِوَلَدِي مِنْ بَعْدِي»؛ به حضرت زهرا(سلام الله علیها) خطاب می‌شود که وارد بهشت شوید. ایشان می‌فرمایند: وارد نمی‌شوم تا بدانم بعد از من با فرزندانم چه کردند؛

 ظرافت این است که حضرت زهرا(سلام الله علیها) را به عنوان طرف مدّعی مطرح می‌فرماید نه خود شخصی که مورد ظلم واقع شده است گویا حضرت زهرا(سلام الله علیها) یک سنخ ولایت دارد و صاحب دم است.

 «فَيُقَالُ لَهَا انْظُرِي فِي قَلْبِ الْقِيَامَةِ فَتَنْظُرُ إِلَى الْحُسَيْنِ(سلام الله علیه) قَائِماً لَيْسَ عَلَيْهِ رَأْسٌ»؛ به حضرت گفته می‌شود: به وسط قیامت نگاه کن،

 وقتی حضرت زهرا(سلام الله علیها) نگاه می‌کند، حسین(سلام الله علیه) را می‌بیند در حالی که ایستاده و سر در بدن ندارد.

 «فَتَصْرُخُ صَرْخَةً فَأَصْرُخُ لِصُرَاخِهَا وَ تَصْرُخُ الْمَلَائِكَةُ لِصُرَاخِنَا»؛[*] پس حضرت زهرا(سلام الله علیها) چنان ناله‌ای می‌کند که منِ پیغمبر(صل الله علیه و آله و سلم) از نالۀ او نالۀ می‌کنم و فرشته‌ها هم از ناله من ناله می‌کنند.

سپس می‌فرماید: در این هنگام غضب الهی ظاهر می‌شود و امر می‌شود به برپایی آتشی خاص برای قتلۀ امام حسین(سلام الله علیه).

بنابراین، ظلم و ظالم رها نمی‌شوند. همه چیز حتی کسانی که ظلم به اولیا هم کرده‌اند می‌آورند، و چه بسا از این روایات به‌دست می‌آید که چگونگی انجام ظلم را هم نشان می‌دهند تا نتوانند نسبت‌به ظلمشان انکار کنند. حضرت زهرا(سلام الله علیها) خواسته‌ است صحنۀ جنایت و صحنۀ ظلم را نسبت‌به فرزندش ببیند. من وقتی این روایت را دیدم، معنایی به ذهنم آمد: من فکر می‌کنم که خداوند در نشان دادن صحنه، تضعیف و ترقیق کرده است؛ زیرا پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) در روایت فرمود: امام حسین(سلام الله علیه) ایستاده است، در حالی که سر در بدن ندارد. حضرت زهرا(سلام الله علیها) با دیدن همین صحنه ناله‌اش بلند شد؛ لذا به ذهن من این است که اینجا ترقیق شده، و الّا اگر بنا بود بعضی صحنه‌های کربلا را در قیامت نشان بدهند، چه می‌شد؟! اهل محشر باید ناله بکنند. می‌دانید کدام صحنه؟ آن صحنه‌ای که امام حسین(سلام الله علیه)روی زمین افتاده و از هر سو بر بدن او ضربه وارد می‌شود. و دردناک‌تر از آن صحنه‌ای است که زن و بچه گرداگرد این بدن را گرفته‌اند، حضرت زینب؟عها؟ رو به سوی مدینه کرده است و می‌گوید! یا رسول الله(صل الله علیه و آله و سلم)! این حسین(سلام الله علیه) توست روی خاک‌ها.

«اللهم صلّ علی محمد و آل محمد»

اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
اشتراک گذاری در google
گوگل+
اشتراک گذاری در twitter
توئیتر
اشتراک گذاری در linkedin
لینکداین
اشتراک گذاری در whatsapp
واتساپ
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در email
ایمیل
اشتراک گذاری در print
چاپ

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
ایمیل برای