مجله

در امالی صدوق آمده است که ابن عبّاس نقل می کند: «إِنَّ أَوَّلَ دِرْهَمٍ وَ دِینَارٍ ضُرِبَا فِی الْأَرْضِ»؛ اوّلین درهم و دیناری که روی زمین ضرب شد و پول […]

این روایات و بیاناتی که از انبیا و اوّلیا(ع) آمده است، این را می گوید که تو دو اشتباه داری، نه یکی. اگر آن ها را بازتر کنیم، مترتّب بر

ابن ابی یعفور از اصحاب امام صادق(ع) است. می گوید حضرت فرمودند:«مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الدُّنْیَا أَکْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْفَقْرَ بَیْنَ عَیْنَیْهِ وَ شَتَّتَ أَمْرَهُ وَ لَمْ

خداوند به پیغمبر(ص) خطاب فرمود:«یَا أَحْمَدُ لَوْ صَلَّى الْعَبْدُ صَلَاهَ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ الْأَرْض»؛ ای احمد! اگر بنده نماز بخواند؛ نماز اهل آسمان و زمین را، «وَ صَامَ صِیَامَ أَهْلِ

در مورد مأمون لعنه الله علیه می‌نویسند: به سمت روم رفته بود و لشکر وسیعی را همراه خودش برده بود. او بلادی را فتح کرد و در راه برگشتن از

انبیا وجیه، مشهور و رئیس بودند، ولی حبّ جاه، شهرت و ریاست نداشتند و طلب جاه، شهرت و ریاست نکردند. دلیلش این بود که آن ها در راه انجام وظیفۀ

در روایتی پیغمبر اکرم(ص) می فرمایند: «مَا ذِئْبَانِ ضَارِیَانِ أُرْسِلَا فِی زَرِیبَهِ غَنَمٍ بِأَکْثَرَ فَسَاداً فِیهَا مِنْ حُبِّ الْمَالِ وَ الْجَاهِ فِی دِینِ الرَّجُلِ الْمُسْلِم»؛ آن دو گرگ درنده؛ «گرگ

در وسائل «أَبِی بُرَیْدَهَ» از پیغمبر اکرم(ص) نقل می کند که حضرت فرمودند: «لَا یُؤَمَّرُ أَحَدٌ عَلَى عَشَرَهٍ فَمَا فَوْقَهُمْ إِلَّا جِی ءَ بِهِ یَوْمَ الْقِیَامَهِ مَغْلُولَهً یَدَاهُ»؛ هیچ کسی

امام صادق(ع) فرمودند: «ثَلَاثٌ مِنْ مَکَارِمِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَه»؛ سه چیز از فضایل دنیا و آخرت است. بعد به عنوان اوّلین مورد می فرماید: «تَعْفُو عَمَّنْ ظَلَمَک»؛ از کسی که

ما در مورد رابطۀ بین دین و حُسن خلق نیز روایت داریم. صاحب وسائل(ره) از خصال شیخ ‏صدوق(ره) روایتی را از پیغمبر اکرم(ص) نقل می‏کند که حضرت می‌‏فرمایند: «حُسْنُ الْخُلُقِ

یکی از رذایل اخلاقی سوءظنّ است؛ حالا چه در ارتباط با انسانی هم نوع خودم باشد یا در ارتباط با خالقم باشد. علمای اخلاق این جهت را گسترش می دهند