حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی

مسئله 558: بعد از آن که از وقوف به عرفات در مغرب شب دهم فراغت حاصل شد، باید کوچ کند به مشعر الحرام که محل معروفی است وحدود معینی دارد.

مسئله 559: احتیاط واجب آن است که شب دهم را تا طلوع فجر در مشعر الحرام به‌سر ببرد ونیت کند اطاعت خدا را در این به‌سر بردن شب.

مسئله 560: چون فجر طلوع کرد نیت وقوف به مشعر الحرام کند تا طلوع آفتاب یعنی تجدید نیت کند و این نیت با نیت در مسئله‌ی قبلی فرق می‌کند، و

مسئله 561: اقوی جواز کوچ کردن بلکه استحباب آن استکمی قبل از طلوع آفتاب به‌نحوی که قبل از طلوع آفتاب از وادی «محسّر» تجاوز نکند و اگر تجاوز کرد گناهکار

مسئله 562: واجب است از طلوع فجر تا کمی قبل از طلوع آفتاب (به‌طوری که در مسأله پیش گفته شد) در مشعر بمانند، لکن تمام آن رکن نیست بلکه رکن

مسئله 563: جائز است برای کسانی‌که عذری دارند قدری که شب در مشعر توقف کردند کوچ کنند به منی مثل زنها وبچه‌ها و بیماران و پیر مردان و اشخاص ضعیف

مسئله 564: کسی که شب یا بعض آن‌را در مشعر بوده است اگر قبل از طلوع فجر عمدا وبدون عذر از مشعر بیرون رود وتا طلوع آفتاب برنگردد در صورتی

مسئله 565: کسی که درک نکند وقوف بین الطلوعین را یا وقوف شب را در صورتی که صاحب عذر باشد اگر مقداری از طلوع آفتاب تا ظهر در مشعر توقف

مسئله 566: از آنچه گذشت معلوم شد که برای وقوف به مشعر سه وقت است: اول – شب عید برای کسانی که عذری دارند. دوم – بین طلوع فجر و

مسئله 567: چون معلوم شد که وقوف به عرفات ومشعر اختیاری واضطراری دارند و از برای وقوف به مشعر دو قسم اضطراری است، پس به ملاحظه ادراک هر دو موقف

مسئله 553: اگر سهوا کوچ کرد و بیرون رفت پس اگر یادش آمد باید مراجعت کند، و اگر مراجعت نکرد گناهکار است، و بنابر احتیاط کفاره دارد و اگر یادش

اول – آن که مکلف، درک هر دو موقف کند در وقت اختیاری، یعنی از ظهر روز عرفه، عرفات را و بین الطلوعین صبح دهم، مشعر را درک کند. پس