مجله

رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَهً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّاب[*] مروری بر مباحث گذشته بحث ما راجع به قلب بود. گفته شد که اشرف ابعاد

حضرت‌زهرا(سلام الله علیها) می‌فرماید: در حقیقت عمل سقیفه پاسخی به ندای شیطان بود. بازش کنیم، خیلی روشن است. «وَ لِلْعِزَّهِ فِیهِ مُلَاحِظِینَ»؛ چرا شما به ندای شیطان جواب مثبت دادید؟

بعد از وفات  پیغمبر(صلی الله علیه و آله) اسلام و دین رو به ضعف و سستی رفت. چرا؟ بر اثر شکافی که بین امّت پیش آمد. می‌دانید حضرت‌ زهرا (سلام

ظاهر عبادت بندگی و باطنش آزادگی است. تعبیر روایت این است: «الْعُبُودِیَّهُ جَوْهَرَهٌ کُنْهُهَا الرُّبُوبِیَّهُ»[1]؛ پرستش و بندگی گوهر گران‌بهایی است که جوهر، باطن، کنه و ژرفای آن آزادگی و

کسی که متدیّن است باید درد داشته باشد. آنگاه که می‌بیند حادثه‌ای برای دینش می‌آید، نباید بی‌تفاوت سراغ زندگی شخصی‌اش برود و فقط کلاه خودش را داشته باشد. این فراز

آیا عبادت نسبت‌به ما انسان‌ها یک امر تحمیلی است که ما باید به خود تحمیل کنیم یا نه؟ اطاعت و عبادت خدا امری تحمیلی بر انسان است یا نه؟ اما